Ministerstwo Zdrowia podjęło decyzję o refundacji leku stosowanego w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona. Decyzja ta pozwala Polsce dołączyć do grona państw europejskich, w których terapie infuzyjne od lat pomagają pacjentom godnie żyć z chorobą. Preparat lewodopy z karbidopą w postaci żelu, dostarczanego w postaci wlewów dojelitowych za pomocą specjalnej pompy, w ramach programu lekowego, dostępny jest od 1 maja.
![Nowoczesne leczenie zaawansowanej choroby Parkinsona refundowane [Fot. Astrid Gast - Fotolia.com] Nowoczesne leczenie zaawansowanej choroby Parkinsona refundowane [Fot. Astrid Gast - Fotolia.com]](http://www.senior.pl/Nowoczesne-leczenie-zaawansowanej-choroby-Parkinsona-refundowane_img5919b30f623ce.jpg)
Zaawansowana
choroba Parkinsona charakteryzuje się coraz mniej skuteczną odpowiedzią na leczenie farmakologiczne. Dzisiejsza medycyna w tym stadium choroby oferuje leczenie DBS (Deep Brain Stimulation – zabieg wszczepienia stymulatora mózgu) oraz terapie infuzyjne. W Polsce do tej pory refundowany był jedynie DBS, a ze względu na ograniczenia związane z jego stosowaniem (m.in. ze względu na często towarzyszącą chorobie depresję, czy wiek powyżej 70 roku życia), blisko 50% pacjentów nie kwalifikuje się do wykonania zabiegu.
Terapie infuzyjne czyli podskórne wlewy apomorfiny lub dojelitowe podawanie Duodopy, przedłużają i znacznie
poprawiajÄ
jakoĹÄ Ĺźycia chorych. Ich stosowanie prowadzi do poprawy ogólnej kondycji fizycznej pacjenta wyrażonej wydłużeniem stanu on bez uciążliwych dyskinez, jednocześnie redukując czas spędzony w stanie off.
– Terapie infuzyjne to opcje terapeutyczne w leczeniu zaawansowanej postaci choroby Parkinsona. Dotychczas nie były dostępne dla polskich pacjentów. Udostępnienie Duodopy to szansa na lepszą jakość życia dla tych chorych, u których dotychczasowe leczenie farmakologiczne nie daje dostatecznie dobrej kontroli objawów ruchowych, a z różnych przyczyn nie kwalifikują się oni do zabiegu głębokiej stymulacji mózgu – mówi dr hab. n med. Dariusz Koziorowski, neurolog, Prezes Polskiego Towarzystwa Choroby Parkinsona i Innych Zaburzeń Ruchowych.
Choroba Parkinsona jest jedną z najczęściej występujących chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego i rozpoczyna się między 40. a 70. rokiem życia. W wyniku schorzenia uszkodzeniu lub zanikaniu ulegają komórki nerwowe znajdujące się w niewielkiej, ale bardzo ważnej części ludzkiego mózgu – istocie czarnej. Komórki te odpowiedzialne są za produkcję dopaminy. Jej znaczny ubytek powoduje wystąpienie objawów ruchowych choroby Parkinsona m.in. spowolnienia ruchowego, sztywności mięśniowej czy drżenia spoczynkowego. Pierwszy okres choroby – „miodowy miesiąc” trwa przeciętnie 3–5 lat i charakteryzuje się dobrą i stabilną odpowiedzią na leczenie farmakologiczne przy braku działań niepożądanych. Symptomatyczne jednak są objawy, które następują później tzn. problemy z mówieniem, ślinotok, problemy z przełykaniem pokarmów i płynów, problemy z pisaniem, przykurcze nóg, kłopoty ze snem, koszmary senne, zmiany osobowościowe,
depresja, zmiany intelektualne oraz frustrujące przymarzanie, czyli niemożność oderwania stóp od podłoża i wykonania dalszego ruchu.
Pomimo 200 lat od opisania choroby Parkinsona nadal nie udało się jednoznacznie zdiagnozować czynników wywołujących chorobę. Prawdopodobnie w jej powstawaniu uczestniczą różne czynniki środowiskowe i genetyczne.
Choroba Parkinsona należy do najpoważniejszych schorzeń ośrodkowego układu nerwowego. To również jedna z najczęściej występujących i najdawniej odkrytych chorób zwyrodnieniowych układu nerwowego - wspomina się o niej już w indyjskim traktacie Aryuweda. czytaj dalej »